Afwikkelpunt bij hoefbevangenheid: juiste bekapping, drukverdeling en herstel van de hoef

Waarom het afwikkelpunt zo belangrijk is bij hoefbevangenheid

We kijken hierbij naar de plaats waar het zogenoemde afwikkelpunt zich bevindt. Dit punt zal zich van nature vormen, maar kan ook door de hoefverzorger bij hoefbevangenheid in enige mate verplaatst worden. Hij zal dit doen om het afwikkelen te verbeteren en daarmee de drukverdeling in de hoef op de drie hier genoemde anatomische onderdelen te optimaliseren.

Het afwikkelen van de hoef is geen vast moment in de tijd. Het begint zodra de hiel loskomt van een harde bodem of de teen in een zachte bodem wegzakt. Het eindigt zodra de hoef vrijkomt van de grond. Tijdens dit proces draait (pivoteert) de hele hoef over het afwikkelpunt naar voren.

Bekappen bij hoefbevangenheid

Bij het bekappen van een hoefbevangen paard hanteren we als vuistregel dat het afwikkelpunt zó moet liggen dat er tijdens het afwikkelen van de hoef, gedurende een zo kort mogelijke periode, zo min mogelijk druk op de beschadigde lamellenverbinding wordt uitgeoefend.

Dit betekent vaak dat het afwikkelpunt van de hoef iets verder naar achter gebracht wordt dan bij een gezonde hoef het geval zou zijn. Vanaf het afwikkelpunt zal de teen vervolgens onder een hoek van ongeveer 30° afgeschuind worden om de laatste fase van het afwikkelen verder te vergemakkelijken.

Dit is alleen mogelijk als de zooldikte bij hoefbevangenheid voldoende is. Om hier zekerheid over te hebben zijn röntgenfoto’s erg handig. Staat de zooldikte het verplaatsen van het afwikkelpunt niet toe en is dit toch noodzakelijk, dan kun je hoefschoenen gebruiken. Je hoefverzorger kan dan gericht in de rubberen zool raspen.

Afwikkelpunt hoef verplaatsen: doe het met beleid

Het manipuleren van het afwikkelpunt is niet zonder risico. Tijdens de hele afwikkeling van de hoef spelen er allerlei biomechanische krachten binnen de hoefmechanica een rol. Hoefwand, spieren, pezen, ligamenten, botten, kraakbeen en straalkussen zijn allemaal onderhevig aan deze krachten. Het moet om deze reden niet te veel en niet langer gedaan worden dan strikt noodzakelijk is voor het herstel van hoefbevangenheid.

Na ongeveer vier maanden zal de nieuw aangegroeide hoefwand al sterk genoeg zijn om weer voorzichtig belast te worden. Het afwikkelpunt kan geleidelijk weer naar zijn natuurlijke positie worden gebracht: de distale projectie van het hoefbeen.

Wat is de distale projectie van het hoefbeen?

Op de zool is vaak te zien waar, in de hoefcapsule, de rand van het hoefbeen zich bevindt. Deze zogenoemde distale projectie van het hoefbeen is zichtbaar als een richeltje hoorn dat een hogere dicht- of hardheid lijkt te hebben. Soms is het niet meer dan een kleurverschil met de rest van de zool. Een paar vegen met een staalborstel over de zool maken deze rand soms beter zichtbaar. Feitelijk hebben we het hier over een eeltlaag, die een paar millimeter vóór de plaats ligt waar de rand van het hoefbeen zit.

Je wilt meer weten

Hou je van dit soort uitgebreide en objectieve informatie over paarden? Mijn boeken staan er vol mee! Toegankelijke, wetenschappelijk onderbouwde kennis, inzichten en adviezen die jou en je paard gaan helpen.