Hoe zit het met antinutriënten in sojaschroot?

Antinutriënten zijn natuurlijke plantstoffen die de opname van bepaalde voedingsstoffen in het paardenlijf kunnen remmen. Deze komen ook voor in sojabonen. Moet je je hier zorgen over maken als je sojaschroot aan je paard geeft?

Antinutriënten, zoals trypsineremmers, lectines, fytinezuur en oxaalzuur, zijn vooral een probleem in rauwe sojabonen. En die krijgt je paard niet te eten. Bij de productie van sojaschroot worden de bonen namelijk verhit. Trypsineremmers en lectinen worden bij dit proces grotendeels geïnactiveerd [1, 2]. 

Fytinezuur

Voor fytinezuur (fytaat) geldt dat niet, omdat het hittebestendiger is. Maar fytine wordt deels afgebroken door het enzym fytase, dat door darmbacteriën wordt geproduceerd [3]. Fytinezuur dat niet wordt afgebroken bindt zich aan mineralen, zoals calcium en zink [4], maar de fysiologische impact van fytinezuur bij een normaal, gevarieerd rantsoen is meestal beperkt [5].

Microbioom

Overigens moet er dan niet een enorme hoeveelheid fytinezuur te verteren zijn. Maar omdat sojeschroot nooit de hoofdmoot van het rantsoen mag zijn, blijft de hoeveelheid fytinezuur binnen de marges van wat de bacteriën kunnen verteren. Een paard met een gezond microbioom dat voldoende vezels binnenkrijgt, zal ook beter overweg kunnen met iets grotere hoeveelheden fytinezuur.

Oxaalzuur

Oxaalzuur (oxalaat) bindt zich in de dunne darm deels aan calcium, waardoor het – in die gebonden vorm – niet meer door de darmwand kan en uitgepoept wordt. Nadeel is wel dat dit een beetje calcium ‘kost’ [6]. Met name als een paard voedsel krijgt met relatief weinig calcium, zal die binding de opname van oxaalzuur in de dunne darm niet kunnen bijbenen. Het vrije oxaalzuur komt dan in het bloed en gaat ‘op zoek’ naar calcium. Dit onttrekt het aan het bloed, wat een acute daling van de bloedcalciumspiegel (hypocalcemie) kan verzoorzaken.

De kans dat dit probleem zich voordoet na het eten van sojaschroot is gelukkig verwaarloosbaar. Sojaschroot bevat gemiddeld tussen 0,2% en 0,6% oxalaat (op basis van droge stof). Ter vergelijking: De planten die echt gevaarlijk zijn, bevatten vaak 6% tot 12% oxalaat. Sojaschroot bevat gemiddeld tussen 0,2% en 0,6% oxalaat (op basis van droge stof). Ter vergelijking: planten die echt gevaarlijk zijn, zoals zuring, kunnen wel 10% bevatten.

Darmbacterie

Oxaalzuur wordt ook nog door een darmbacterie die oxaalzuur afbreekt afgebroken. Onderzoek bij herbivoren, waaronder paarden, toont aan dat hogere oxalaatinname de activiteit van deze oxalaatafbrekende darmmicroben verhoogt [7].

Sojaschroot in paardenvoer: veilige eiwitbron of hormoonverstoorder?

Wil je het allemaal nóg beter begrijpen?
Lees dan dit artikel ook even.

Je wilt meer weten

Hou je van dit soort uitgebreide en objectieve informatie over paarden? Mijn boeken staan er vol mee! Toegankelijke, wetenschappelijk onderbouwde kennis, inzichten en adviezen die jou en je paard gaan helpen.