Er is op dit moment geen goed gecontroleerd bewijs dat gecombineerde supplementen significant effect hebben op de zenuwafbraak of de endocriene disfunctie verbeteren. De meeste data over dit soort mix-supplementen zijn anekdotisch, commercieel of gebaseerd op ervaringsonderzoeken bij eigenaren, niet op gerandomiseerde, placebo-gecontroleerde wetenschappelijke studies.
Sommige van dit soort producten bevatten wel 10 verschillende werkzame stoffen of meer. Stoffen die op zichzelf in sommige onderzoeken wel enig effect hebben laten zien op klinische verschijnselen (dus niet op overproductie van melanocortines w.o. ACTH!). Vervolgens worden die producten bijna als wondermiddel aangeprezen. Ze zouden zo’n beetje elk mogelijk probleem aanpakken; problemen die onderling geen enkel verband hebben.
De cocktail-methode: waarom meer ingrediënten niet altijd beter zijn
Er is met deze cocktail-methode vaak een kloof tussen marketingbeloften en farmacologisch aantoonbare werking in relevante doseringen. Het probleem is dat de hoeveelheid werkzame stof per dagelijkse dosis veel lager kan zijn dan die in experimentele of farmacologisch relevante contexten worden gebruikt.
Marketing versus realiteit: De kloof in farmacologische werking
En dan nog de kanttekening dat veel van die onderzoeken op muizen en ratten worden gedaan en niet op paarden. Worden ze wel op paarden gedaan, dan is de onderzoekspopulatie meestal erg klein of deugt de onderzoeksopzet niet. Het metabolisme van een 500 kilo zware herbivoor is niet hetzelfde als die van een 70 kilo zware opportunistische omnivoor.
Echt alles weten over PPID?
Wil je nog veel meer toegankelijke, wetenschappelijk onderbouwde kennis, inzichten en adviezen over PPID in het algemeen en over behandelopties in het bijzonder? Lees dan ‘Het PPID-boek’.
